Czym jest trypofobia
Według mp.pl trypofobia to obrzydzenie lub niepokój w reakcji na skupiska małych otworów, wgłębień lub okrągłych kształtów. Obiekty, które ją wywołują, są powszechne w przyrodzie i codziennym otoczeniu, np. owocostan lotosu, plaster miodu, gąbka czy bąbelki na powierzchni kawy.
Pojęcie opisali w literaturze naukowej w 2013 roku Cole i Wilkins. Nazwali trypofobię niezwykłą, ale częstą fobią, w której obrazy dziur budzą silną niechęć.
Mp.pl szacuje, że trypofobia może dotyczyć nawet 10–18% populacji.
Co wywołuje reakcję
Mp.pl opisuje badania, w których osoby z trypofobią reagowały podobnie silnie na skupiska obiektów wklęsłych, np. dziur, jak i wypukłych, np. guzków. Może to wskazywać, że lęk wywołuje przede wszystkim określone ułożenie obiektów.
Niepokój nasilał się, gdy wzór umieszczano na ludzkiej skórze albo gdy obraz z otworami powiększano.
Cole i Wilkins przeanalizowali obrazy wywołujące trypofobię i stwierdzili, że mają one cechy typowe dla obrazów nieprzyjemnych dla oka: silny kontrast w średnim zakresie częstotliwości przestrzennych.
Objawy trypofobii
Według mp.pl do najczęściej zgłaszanych objawów należą:
- obrzydzenie,
- niepokój,
- „gęsia skórka”,
- kołatanie serca,
- nudności,
- duszność,
- uderzenia gorąca,
- zawroty głowy,
- drżenie mięśni,
- nadmierne pocenie się.
Badanie Vlok-Barnard i Steina z 2017 roku, oparte na ankiecie wypełnionej przez 195 osób z trypofobią, wykazało, że większość z nich odczuwa przy skupiskach dziur raczej obrzydzenie niż strach.
Czy trypofobia to choroba
Mp.pl wyjaśnia, że wbrew nazwie trypofobia nie figuruje wśród fobii w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10) ani w klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-5. Przy bardzo nasilonych objawach jej obraz może jednak spełniać kryteria fobii specyficznej w obu klasyfikacjach.
Badanie z 2017 roku doszło do podobnego wniosku: osoby z trypofobią częściej spełniały kryteria DSM-5 fobii specyficznej niż zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Inne fobie specyficzne opisujemy w poradnikach o klaustrofobii i agorafobii.
Skąd się bierze trypofobia
Według mp.pl przyczyna trypofobii nie została wyjaśniona, ale istnieją hipotezy ewolucyjne. Jedna z nich zakłada, że ludzie wykształcili mechanizmy pomagające unikać niebezpieczeństwa. Skóra wielu jadowitych gadów ma wzorzysty wygląd, a niektóre zakaźne choroby skóry objawiają się charakterystycznym układem plamek, grudek lub guzków.
Cole i Wilkins stwierdzili, że podobne cechy wizualne co obrazy wywołujące trypofobię ma wiele potencjalnie niebezpiecznych zwierząt. Ich zdaniem reakcja może częściowo wynikać z tego, że takie bodźce przypominają groźne organizmy, nawet jeśli osoba nie jest tego świadoma. Cechy te są proste do wychwycenia przez mózg, co sprzyja szybkiej, nieświadomej reakcji.
Jak trypofobia wpływa na codzienne życie
W badaniu Vlok-Barnard i Steina objawy trypofobii były przewlekłe i utrzymywały się długo. Wiązały się z istotnym cierpieniem psychicznym i utrudnieniami w funkcjonowaniu. Im silniejsze i dłużej trwające objawy, tym większe były te utrudnienia.
Najczęstszymi współistniejącymi zaburzeniami były duża depresja i zaburzenie lękowe uogólnione. Badanie podkreśla, że trypofobia zasługuje na większą uwagę lekarzy i badaczy.

Czy trypofobię można leczyć
Mp.pl radzi, by przy uciążliwych objawach skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą, bo istnieją sposoby ich łagodzenia. Postępowanie może obejmować:
- psychoterapię, m.in. terapię poznawczo-behawioralną, która pomaga zmienić sposób myślenia o bodźcach wywołujących lęk,
- techniki relaksacyjne,
- stopniową ekspozycję na trudne obrazy, która może zmniejszyć siłę reakcji.
Mp.pl wspomina też o opisanych przypadkach skutecznego leczenia lekami z grupy SSRI. O ewentualnym leczeniu farmakologicznym decyduje psychiatra.
W naszej poradni psychologicznej w Bilbao prowadzimy terapię poznawczo-behawioralną lęków i fobii (wizyty po hiszpańsku).

Kiedy szukać pomocy
Mp.pl zaleca konsultację z psychologiem lub psychiatrą wtedy, gdy objawy są uciążliwe. Z opisu mp.pl wynika też, co może nasilać reakcję: powiększanie obrazów z otworami i wzory umieszczone na skórze.
W badaniu z 2017 roku z utrudnieniami w funkcjonowaniu wiązały się przede wszystkim nasilenie i czas trwania objawów. Ekspozycję na trudne obrazy mp.pl opisuje jako metodę stopniową, prowadzoną w ramach terapii, a nie jako sposób do stosowania na własną rękę.
Gdzie źródła się różnią
- Strach czy obrzydzenie. Mp.pl i Cole i Wilkins mówią o lęku i fobii. Badanie z 2017 roku wykazało, że większość osób z trypofobią odczuwa raczej obrzydzenie niż strach.
- Przyczyna. Mp.pl przedstawia hipotezę ewolucyjną związaną m.in. z jadowitymi zwierzętami i chorobami skóry. Cole i Wilkins opisują mechanizm wzrokowy: obrazy wyzwalające mają te same proste cechy, co wiele groźnych zwierząt.
- Status choroby. Mp.pl podkreśla, że trypofobii nie ma w ICD-10 ani DSM-5. Badanie z 2017 roku wskazuje, że wiąże się z istotnym cierpieniem i współistniejącymi zaburzeniami, więc wymaga uwagi klinicystów.
Najważniejsze o trypofobii
- Trypofobia to obrzydzenie lub niepokój na widok skupisk małych dziur, wgłębień lub guzków.
- Może dotyczyć nawet 10–18% ludzi.
- Daje m.in. obrzydzenie, gęsią skórkę, kołatanie serca, nudności i pocenie się.
- Nie ma jej w ICD-10 ani DSM-5, ale nasilona może spełniać kryteria fobii specyficznej.
- Przyczyna nie jest znana; hipotezy łączą ją z unikaniem zagrożeń.
- Przy uciążliwych objawach pomagają terapia poznawczo-behawioralna, relaksacja i stopniowa ekspozycja.
Najczęstsze pytania o trypofobię
Te odpowiedzi mają charakter ogólny i nie zastępują wizyty ani indywidualnej oceny lekarskiej.
Co to jest trypofobia?
Według mp.pl to obrzydzenie lub niepokój w reakcji na skupiska małych otworów, wgłębień lub okrągłych kształtów, np. plaster miodu czy owocostan lotosu.
Czy trypofobia to prawdziwa fobia?
Nie ma jej w ICD-10 ani DSM-5, ale przy bardzo nasilonych objawach może spełniać kryteria fobii specyficznej. Badanie z 2017 roku wykazało, że osoby z trypofobią częściej spełniają te kryteria niż kryteria zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.
Jak często występuje trypofobia?
Mp.pl szacuje, że może dotyczyć nawet 10–18% populacji. U większości reakcja jest łagodna, ale u części osób bywa bardzo uciążliwa.
Skąd się bierze trypofobia?
Przyczyna nie jest wyjaśniona. Hipotezy zakładają, że to reakcja ewolucyjna: skupiska plamek czy guzków przypominają skórę jadowitych zwierząt lub zakaźne choroby skóry.
Jak leczyć trypofobię?
Przy uciążliwych objawach warto zgłosić się do psychologa lub psychiatry. Mp.pl wymienia terapię poznawczo-behawioralną, techniki relaksacyjne i stopniową ekspozycję, a w opisanych przypadkach także leki z grupy SSRI.
Czy trypofobia może minąć sama?
W badaniu z 2017 roku objawy były zwykle przewlekłe i utrzymywały się długo. Gdy utrudniają życie, lepiej nie czekać i skorzystać z terapii.
Źródła
- Medycyna Praktyczna dla pacjentów (mp.pl) · Trypofobia – lęk przed dziurami
- Cole GG, Wilkins AJ. Fear of holes. Psychol Sci. 2013
- Vlok-Barnard M, Stein DJ. Trypophobia: an investigation of clinical features. Rev Bras Psiquiatr. 2017
Ten poradnik ma charakter informacyjny i nie zastępuje oceny lekarskiej. Diagnoza i leczenie zależą od Twojej wizyty i historii choroby. W nagłym wypadku zadzwoń pod 112.

