Czym jest zespół Ehlersa-Danlosa
Mp.pl opisuje EDS jako grupę chorób spowodowanych nieprawidłową budową podstawowych składników tkanki łącznej i zaburzeniami metabolicznymi w jej obrębie. Tkanka łączna buduje kości, chrząstki, ścięgna, więzadła i krążki międzykręgowe, a także występuje m.in. w oku, naczyniach krwionośnych, ścianach jelit i płucach. Jej głównym składnikiem jest kolagen, którego zna się ponad 30 typów.
Zgodnie z kryteriami z 2017 roku wyróżnia się 13 typów EDS. Odkrywane są też nowe mutacje i postacie choroby.
Przyczyny i dziedziczenie
Według mp.pl podłożem EDS są mutacje genów odpowiedzialnych za powstawanie kolagenu i innych składników tkanki łącznej. EDS dziedziczy się autosomalnie dominująco lub recesywnie, ale część przypadków wynika z mutacji spontanicznych: chora osoba nie ma wtedy w rodzinie przodków z tą chorobą.
Łączna częstość EDS wynosi około 1 na 5000 urodzeń. Najczęstsze są EDS z nadmierną ruchomością stawów i EDS klasyczny, a najgroźniejszy EDS naczyniowy występuje znacznie rzadziej, z częstością około 1 na 100 000 urodzeń.
Objawy w stawach, skórze i naczyniach
Mp.pl podaje, że objawy są często widoczne od urodzenia lub we wczesnym dzieciństwie, a postacie mogą się nakładać. W zależności od typu występują:
- nadmierna ruchomość stawów: uogólniona lub ograniczona, z możliwością przeprostu, czasem z nawykowymi podwichnięciami,
- nadmierna rozciągliwość skóry: delikatna, aksamitna, łatwo ulegająca uszkodzeniom, z bliznami i rozstępami,
- kruchość naczyń: łatwe siniaki, a w cięższych postaciach tętniaki, poszerzenie aorty i wczesne żylaki,
- zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: ból przewlekły, obniżone napięcie mięśni, przykurcze, skolioza, zniekształcenia klatki piersiowej, stóp i palców, osteopenia.
Bóle stawów, najczęściej kolanowych, u dzieci z nadmierną ruchomością stawów bywają według mp.pl błędnie brane za bóle wzrostowe.
Objawy w innych narządach
Według mp.pl EDS może też powodować:
- kruchość narządów wewnętrznych, np. uchyłki pęcherza lub esicy i samoistną odmę opłucnową,
- osłabienie ścian brzucha i dna miednicy: przepukliny, wypadanie macicy lub odbytnicy,
- zmiany w oku: duże wady wzroku, zez, niebieską twardówkę, odwarstwienie siatkówki,
- zmiany w uchu: głuchotę i nadmiernie podatną błonę bębenkową,
- zmiany w jamie ustnej: kruchość i cofanie się dziąseł, wczesne ciężkie zapalenie przyzębia, stłoczenie zębów.
Naczyniowy zespół Ehlersa-Danlosa
Mp.pl opisuje typ naczyniowy jako najcięższy: nieprawidłowa budowa naczyń prowadzi do pękania tętnic, rozwarstwienia aorty lub przetok. W dzieciństwie objawia się zwykle łatwym siniaczeniem i wylewami krwawymi; chorzy mają często „przezroczystą” skórę z przeświecającymi naczyniami.
Pęknięcie tętnicy może dawać silny ból brzucha, rzadziej klatki piersiowej, i objawy wstrząsu: spadek ciśnienia, szybkie tętno, osłabienie, utratę przytomności. Może też dojść do przedziurawienia jelita lub macicy.
Chorzy powinni unikać sportów urazowych, ćwiczeń izometrycznych z nagłymi zmianami ciśnienia w klatce piersiowej, dźwigania i przeciążania stawów, a ciśnienie tętnicze musi być utrzymywane w normie. Rokowanie w tej postaci jest poważne.
Kiedy do lekarza
Mp.pl zaleca, by przy objawach EDS zgłosić się do lekarza, a pilność zależy od objawów. Ostre krwawienie z przewodu pokarmowego albo nagłe objawy ze strony serca wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej.
Nadmierną ruchomość stawów i objawy przewlekłe zgłasza się lekarzowi rodzinnemu, który kieruje do specjalistów. Warto powiedzieć lekarzowi o podobnych objawach w rodzinie, zwłaszcza o nadmiernej ruchomości stawów, bo ułatwia to rozpoznanie.
Jak rozpoznaje się EDS
Według mp.pl nadmierną ruchomość stawów ocenia się w skali Beightona, która uwzględnia m.in.:
- przyciągnięcie kciuka do przedramienia,
- odgięcie małego palca powyżej 90°,
- przeprost łokci i kolan powyżej 10°,
- położenie dłoni płasko na podłodze w skłonie przy prostych kolanach.
Lekarz ocenia też stawy, kręgosłup, siłę mięśni i skórę. Rozpoznanie EDS ustala się w ośrodku specjalistycznym i potwierdza badaniami genetycznymi. Wyjątkiem jest EDS z nadmierną ruchomością stawów, rozpoznawany wyłącznie na podstawie kryteriów klinicznych, bo nie wykryto odpowiedzialnej za niego mutacji.
Leczenie i ćwiczenia
Mp.pl podkreśla, że chorzy lub rodzice chorych dzieci powinni znać zagrożenia związane z chorobą i sposoby zapobiegania powikłaniom. W EDS, w którym głównym objawem jest nadmierna ruchomość stawów, ważne są ćwiczenia zwiększające siłę mięśni i stabilizujące stawy oraz dobór aktywności, np. unikanie sportów kontaktowych, jazdy na łyżwach i gry na instrumentach dętych. Pomocny może być fizjoterapeuta, który specjalizuje się w pracy z chorymi na EDS.
W naszej poradni fizjoterapii w Bilbao prowadzimy ćwiczenia wzmacniające i stabilizujące stawy przy ich nadmiernej ruchomości (wizyty po hiszpańsku).
Przy silnym, długotrwałym bólu stosuje się proste leki przeciwbólowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne. W niektórych postaciach lekarz może zalecić witaminę C lub leki wzmacniające kości. Przy nawracających podwichnięciach wykonuje się zabiegi ortopedyczne i dobiera zaopatrzenie. Operacje naczyń lub jelit są obarczone dużym ryzykiem z powodu kruchości tkanek.
Gdzie źródła się różnią
- Jak mocne są dowody na ćwiczenia. Mp.pl przypisuje ćwiczeniom istotną rolę w EDS z nadmierną ruchomością stawów. Przegląd systematyczny z 2022 roku (Buryk-Iggers i wsp., 10 badań, 330 dorosłych z EDS lub zaburzeniami ze spektrum nadmiernej ruchomości) wykazał, że we wszystkich badaniach po ćwiczeniach lub rehabilitacji poprawiły się niektóre wyniki fizyczne lub psychiczne.
- Jakość badań. Tylko 5 z tych badań miało randomizację, a większość pozostałych miała krytyczne ryzyko błędu. Autorzy uznali, że ćwiczenia mogą być korzystne, ale potrzebne są większe i staranniejsze badania.
- Bezpieczeństwo. W przeglądzie odnotowano jedno niepoważne zdarzenie niepożądane, które mogło mieć związek z ćwiczeniami.
Najważniejsze o zespole Ehlersa-Danlosa
- EDS to grupa 13 chorób tkanki łącznej o różnym przebiegu.
- Typowe są nadmierna ruchomość stawów, rozciągliwa skóra i kruche naczynia.
- Postać naczyniowa jest rzadka, ale najgroźniejsza.
- Rozpoznanie stawia się w ośrodku specjalistycznym, zwykle z badaniem genetycznym.
- Ćwiczenia wzmacniające i stabilizujące stawy są ważną częścią leczenia.
- Choroby nie da się wyleczyć, ale u większości chorych długość życia jest typowa.
Najczęstsze pytania o zespół Ehlersa-Danlosa
Te odpowiedzi mają charakter ogólny i nie zastępują wizyty ani indywidualnej oceny lekarskiej.
Jakie są objawy zespołu Ehlersa-Danlosa?
Według mp.pl najbardziej typowe są nadmierna ruchomość stawów, nadmierna rozciągliwość skóry i kruchość naczyń, np. łatwe powstawanie siniaków.
Czy EDS jest dziedziczny?
Tak, dziedziczy się autosomalnie dominująco lub recesywnie, ale część przypadków wynika z mutacji spontanicznych.
Jak zdiagnozować EDS?
Lekarz ocenia ruchomość stawów w skali Beightona, skórę i inne narządy. Rozpoznanie potwierdza się w ośrodku specjalistycznym, zwykle badaniami genetycznymi.
Jakie ćwiczenia przy EDS?
Mp.pl zaleca ćwiczenia zwiększające siłę mięśni i stabilizujące stawy, najlepiej z fizjoterapeutą znającym tę chorobę, oraz unikanie sportów kontaktowych.
Czy EDS skraca życie?
U większości chorych czas przeżycia jest taki jak w populacji ogólnej. Poważne rokowanie dotyczy postaci naczyniowej.
Czy EDS można wyleczyć?
Nie, stosuje się leczenie objawowe i stałą opiekę lekarzy, często wielu specjalności.
Źródła
- Medycyna Praktyczna dla pacjentów (mp.pl) · Zespół Ehlersa i Danlosa (EDS)
- Buryk-Iggers S, et al. Exercise and rehabilitation in people with Ehlers-Danlos syndrome: a systematic review. Arch Rehabil Res Clin Transl. 2022
Ten poradnik ma charakter informacyjny i nie zastępuje oceny lekarskiej. Diagnoza i leczenie zależą od Twojej wizyty i historii choroby. W nagłym wypadku zadzwoń pod 112.
